Współrzędne:
53°01" N 017°45" E
| Szubin | |||
|
|||
| Województwo | kujawsko-pomorskie | ||
| Powiat | nakielski | ||
|
Gmina
- rodzaj |
Szubin
miejsko-wiejska |
||
| Burmistrz | Ignacy Ryszard Pogodziński | ||
| Powierzchnia | 7,68 km | ||
| Położenie | 53° 01"
N
17° 45" E |
||
|
Liczba mieszkańców
(
2004
)
- liczba ludności - gęstość |
9354 1218 os./km |
||
|
Strefa numeracyjna
(do 2005 ) |
52 | ||
| Kod pocztowy | 89-200 | ||
|
TERC10
( TERYT ) |
6040510054 | ||
|
Urząd miejski
3
ul. Kcyńska 12
89-200 Szubin tel. 52 384-20-98; faks 52 384-80-71 ( e-mail ) |
|||
| Strona internetowa miasta | |||
Szubin ( niem . Schubin ) to miasto w woj. kujawsko-pomorskim , w powiecie nakielskim , siedziba gminy miejsko-wiejskiej Szubin . Położone jest na Nizinie Gąsawskiej nad rzeką Gąsawką , należy do najstarszych miasteczek ziemi pałuckiej . W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. bydgoskiego .
Według danych z 31 grudnia 2004 , miasto miało 9354 mieszkańców. Do 1975 r. miasto powiatowe.
Spis treści |
Znaleziska urn oraz starych monet greckich świadczą, że osada ludzka istaniała tutaj przed powstaniem państwa polskiego.
Ziemia Szubińska obejmująca miasto i gminę Szubin , stanowi część Pałuk - dawnego regionu północno-wschodniej Wielkopolski . W średniowieczu na tej ziemi zamieszkiwał ród Pałuków, z którego najznaczniejszym był Sędziwój Pałuka z Szubina. Piastował on wiele wysokich stanowisk w kraju, m.in. był starostą bydgoskim , wielkopolskim i krakowskim oraz namiestnikiem Królestwa Polskiego ( regenta ) tj. zastępcy króla.
Sędziwój Pałuka jest również historycznym założycielem Szubina w XIV wieku . Z tego też okresu pochodzą resztki ruin zamku szubińskiego. Pierwsze wzmianki historyczne o Szubinie pochodzą z 1365 r. Datę tę przyjmuje się jako datę powstania miasta.
Miasto Szubin powstało obok zamku po prawej stronie Gąsawski. Pierwszymi jego mieszkańcami byli rzemieślnicy, którzy ze skór licznych w okolicznych puszczach zwierząt szyli dla mieszkańców zamku odzienie (korzuchy) zwane szubami - stąd prawdopodobnie pochodzi późniejsza nazwa Szubin, która powstała dopiero w XVI wieku . We wcześniejszych dokumentach spotykamy nazwy: Subyn , Subina , Schubini i Szubino .
Najstarszą istniejącą w mieście budowlą jest kościół pod wezwaniem św. Marcina, ufundowany przez dziedzica na zamku Sędziwoja w XIV wieku . Zbudowany jest w stylu późnogotyckim o jednej nawie .
Szubin był niegdyś miastem szlacheckim i poza zamkiem nie posiadał murów obronnych. Przy końcu XIV wieku dziedzicami Szubina zostali Łabiszyńscy, później - aż do XVII wieku - Czarnkowscy. W roku 1645 właścicielem Szubina był Krzysztof Opaliński , który nadał miastu liczne przywileje. Następnie Szubin należał do Konarzewskiego, Józefa Złotnickiego , księżnej Teofili Wiśniowieckiej i do Mycielskich. Stanisław Mycielski rozszerzył prawa miasta nadane przez Opalińskiego. Później Szubin przeszedł w ręce niemieckie .
W okresie panowania króla Kazimierza Wielkiego sadzono w Szubinie szczepy winne, stąd zachowała się do dzisiaj nazwa ulicy Winnica. Po zwycięskiej bitwie pod Grunwaldem w Szubinie przebywał król Władysław Jagiełło .
Pierwszy rozbiór Polski w 1772 r. pozostawił Szubin w granicach Rzeczypospolitej , jednak już rok później - w 1773 r. - król pruski drogą dodatkowej aneksji włączył Szubin i okoliczne ziemie do Prus i w ten sposób miasto znalazło się w niewoli. W okresie Księstwa Warszawskiego Szubin należał do tego księstwa, by następnie znowu znaleźć się w granicach Prus. W roku 1818 został Szubin miastem powiatowym , a w roku 1835 otrzymał sąd okręgowy. Powstały wówczas drogi bite do Bydgoszczy , Nakła , Żnina i Kcynii .
Szubin i Ziemia Szubińska zapisały się chlubnie w kartach historii ruchów wolnościowych. Mieszkańcy Szubina brali czynny udział w powstaniach: kościuszkowskim , listopadowym i styczniowym . W 1848 r. w Wiośnie Ludów Szubin był widownią zaburzeń i ruchów wolnościowych. O utrzymanie polskości dzielnie walczyły polskie stowarzyszenia kościelne i świeckie (np. Chór "Halka" . Towarzystwo Gimnastyczne "Sokół" i inne).
Początek roku 1919 przynosi wolność Szubinowi i Ziemi Szubińskiej. Wywalczyli ją powstańcy wielkopolscy . Długie i krwawe walki, ostatecznie zwycięskie i decydujące o powodzeniu całego powstania, toczyły się pod Szubinem, Rynarzewem i na linii Noteci . W okresie międzywojennym miasto i gmina Szubin należały najpierw do województwa poznańskiego , później pomorskiego .
Okres okupacji hitlerowskiej 1939 - 1945 zapisał się krwawymi literami w dziejach Szubina, który był terenem masowych zbrodni i prześladowań. Zamordowanych na miejscu i zamęczonych w obozach koncentracyjnych oraz poległych na frontach żołnierzy i zmarłych na wysiedleniu zostało około 500 osób z Szubina i powiatu. 21 stycznia 1945 r. w wyniku ofensywy wojsk radzieckich zakończyła się okupacja hitlerowska.
W okresie II wojny światowej Niemcy utworzyli w Szubinie obóz jeniecki dla aliantów: Francuzów , Brytyjczyków i Amerykanów . Przebywało w nim ogółem 20 tys. Jeńców, jednorazowo po 5000.
To jest tylko
zalążek artykułu
związanego z
woj. kujawsko-pomorskim
. Jeśli możesz,
rozbuduj go
.
Kategorie : Zalążki artykułów - kujawsko-pomorskie Miasta Polski Gmina Szubin
